ÖRNEK BİR ÇALIŞAN, YA DA SİNOPLU REMZİ

ÖRNEK BİR ÇALIŞAN, YA DA SİNOPLU REMZİ

“Eğer sizden sokakları süpürmeniz istenirse, Michelanjelo’nun resim yaptığı, Beethoven’in beste yaptığı veya Shakspeare’in şiir yazdığı gibi süpürün. O kadar güzel süpürün ki gökteki ve yerdeki herkes durup “Burada işini çok iyi yapan biri, dünyanın en iyi çöpçüsü yaşıyormuş desinler.”

Martin Luther King

2008 yılıydı sanırım. Anadolu yakasında yeni bir eve taşınmıştım. İşim de Mahmutbey’de. Eee tabi haliyle her gün sabah beş otuzda uyanıp, sonra da yola çıkmam gerekiyordu o günlerde.

Aylardan Şubat. Hava yeni ağarıyor. Yollar buz tutmuş. Evden çıkıp, arabaya gidene kadar uzun bir mesafe yürümem gerekiyor. Ancak yürü yürüyebilirsen. Yüzümü bıçak gibi kesen rüzgâr, önüne karı da katmış, suratıma suratıma çarpıp duruyor.

Arabanın kapısını açıp, kendimi içeri zor attım. Attım ama içerisinin de dışarıdan kalır hali yok ki. Her neyse arabayı biraz çalıştırıp, titrememin geçmesini ve aracın ısınmasını beklerken, gözüm karşı kaldırımdaki temizlik işçisine takıldı.

Üzerinde üniformasını saran sarı yağmurluğu, kafasında siyah kar maskesiyle, ha bire süpürüyor kaldırım kenarlarını. Süpürdüğü çöpleri, plastik bidondan bozma, saplı küreğine toplayıp, tekerlekli çöp arabasına atıyor. O sırada rüzgârın süpürgesinden, küreğinden çaldığı çöpler etrafa dağıldıkça, elindeki süpürgeyi çöp arabasına sıkıştırıp, saçılan kâğıtların, poşetlerin peşine koşuyor. Dağılan çöpleri yakalayıp, tekrar çöp arabasına atıyor.

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn